De eerste keer dat ik aan het chatten raakte was op een avond toen ik druk met google docs aan het ploeteren was. Er verscheen een berichtje rechts onder in beeld met de mededeling ; "mam, niet schrikken hoor, dit is een chat." Grappig dat we zo terwijl we beiden aan "de studie" waren konden contacten uhh; chatten. Daarna heb ik ook met een paar collega's gechat wanneer ik zag dat zij online waren.
Inmiddels wat verwoede pogingen gedaan om het sjabloontje : chat me, op mijn blog te krijgen, maar dat is niet gelukt. Tja , een mens kan niet alles hebben. Ik wil graag door met mijn Dingen, dus laat ik dit even voor wat het is. Ik wil wel boven water blijven en niet weer zover wegzinken.....
Voor de bieb lijkt me chatten wel handig. In plaats van telefoneren kunnen clienten ook via de chat contacten. Het zou tijdens de uren kunnen wanneer iemand een tijdje achter de computer bezig is. Die uren moeten dan wel bekend zijn bij de cliënten.
Ook ik heb geploeterd met het chatvenstertje, maar nu weet ik hoe het moet! Ik zal het je volgende keer laten zien.
BeantwoordenVerwijderenHeel leuk zo'n chatvenstertje, maar ik vind het altijd zo frustrerend dat hij vaak op offline staat, omdat je nu eenmaal vaak iets aan het doen bent waar je niet tegelijk bij kunt chatten. Dan pak ik toch maar even de telefoon of ik stuur heel ouderwets een mailtje...
BeantwoordenVerwijderenmaar het is wel grappig en soms ook zeker handig om te doen! Ben je aan het inhalen om op de 10e klaar te zijn? Goed hoor!
Het succes van chatten met de bibliotheek valt of staat met de bereikbaarheid. Het liefst tijdens alle openingsuren van de bibliotheek. Je moet niet eerst moeten kijken of er iemand bereikbaar is. Als je dat 3 keer tevergeefs hebt gedaan haak je uiteindelijk af. Dus goed doen of niet is mijn mening.
BeantwoordenVerwijderen